Trochę historii:
Jak stwierdzili uczeni osadnictwo na tych obszarach istniało już w I w. przed naszą erą. Jednak pierwsze ślady pisane pochodzą z 1378 r., kiedy to przywilej krzyżacki dla miasta Helu wymienia nazwę Osternäs utożsamianą z Jastarnią.
W granicach Korony osada znalazła się w 1466 r., zgodnie z postanowieniami pokoju toruńskiego. W 1526 r. król Zygmunt I przekazał Hel i część Mierzei Helskiej Gdańskowi. Wówczas też powstał podział na:
- Jastarnię Pucką, katolicką i
- Jastarnię Gdańską, zwaną Borem, protestancką.
Tak jak to ma bardzo często miejsce w przypadku nazewnictwa miejscowości tak i tym razem na przestrzeni lat kształtowała się nazwa Jastarni. W dokumentach z 1570 r., osada istnieje pod nazwą Zesterna. W 1627 r. zaś w księgach inwentarzowych znajdujemy nazwę Hastarnia. W roku 1678 po raz pierwszy pojawia się współczesna nazwa Jastarnia.
W 1755 r., Urszula Przebendowska - starościna pucka, dołożyła wszelkich starań, aby powstała tam drewniana kaplica i zaczęła funkcjonować szkółka.
W okresie zaborów tereny te znalazły się pod panowaniem Prus. Rybacy z Jastarni nie poddali się germanizacyjnym wysiłkom zaborcy. Może o tym świadczyć fakt, że na 455 mieszkańców w 1910 r., do polskiej narodowości przyznało się 449 osób, do niemieckiej zaledwie 6.
Drewniany kościół z prawdziwego zdarzenia, powstał w Jastarni w 1836 r. Kolejna świątynia powstała tam z inicjatywy księdza P. Stefańskiego w 1932 r. W tych latach również, w 1922 r. powstała linia kolejowa Puck – Hel, która wiele wniosła do życia osady. Następnie powstał port rybacki. Od 1954 r. w granicach administracyjnych Jastarni znajduje się również kąpielisko w Juracie i w Kuźnicy. W 1973 roku, na mocy oficjalnego dekretu, Jastarnia staje się miastem. Zostaje wpisana do rejestru zabytkowych miejsc objętych ochroną konserwatorską w 1979 r.
Źródło danych informatora:
www.jastarnia.pl
www.jastarnia.wla.com.pl
